Dagboek van een kat

Mukkes | Dag 9. Te zuiver water bevat geen vis

5 augustus 2017
mukkes zwarte kat op bank

Gisteren mocht ik de hele dag niet meer naar buiten. Ik heb eens goed nagedacht en ik denk dat ik weet wat het probleem is. Ik denk dat de mensen wezens het vogeltje niet groot genoeg vonden. Tja, ik snap het ook wel. Ik deel mijn eten ook niet graag met andere katten. Zeker niet als het maar een klein stukje is.


Mukkes-00631
Mukkes is ongeveer 12 jaar en is tien jaar geleden 
gaan samenwonen met Arne. Rare naam zeg, Mukkes! Mukkes is vernoemd naar een café in Leeuwarden, maar of Mukkes ook een echte kroegtijger is? Dat lijkt wel mee te vallen..  Een kattenleven gaat niet altijd over rozengeur en maneschijn of op de bank chillen. Laten we daarom eens kijken in het leven van een kat.

 


Mukkes | Dag 9. Te zuiver water bevat geen vis

Natuurlijk waren de mensen teleurgesteld en daarnaast was het natuurlijk ook wel een dom vogeltje. Dik was die ook niet echt, vergeleken met zijn broer en zusjes. Misschien was die wel helemaal niet zo lekker. Misschien moest ik een andere pakken.
Maar nu ik eindelijk weer naar buiten mag, zie ik ze nergens. Die zijn natuurlijk door hun ouders geëscorteerd naar een andere plek. Wat een pech heb ik weer!

Een stukje kip zat er ook alweer niet in vanavond. Daar raak ik nou gefrustreerd van! Boos gooi ik al mijn brokken over de vloer. Shit, nu stoot ik ook het drinkwater om. Getsie! En ik heb zo’n hekel aan water. Ik snap sowieso niet waarom dit bakje met water hier continu in de weg staat. Te zuiver water, dat drink ik liever niet. Mijn moeder zei: te zuiver water bevat geen vis. En zo is het maar net. Als ik wat wil drinken, dan loop ik hier wel naar het slootje toe. Daar zit tenminste smaak aan het water! Heerlijke vitamines en mineralen én als ik mazzel heb zie ik nog een lekkere vis die ik kan vangen. In de meeste gevallen is het alleen een vlieg, maar who cares.

Ach, ik denk dat ik vandaag maar lekker in de vensterbank blijf liggen. De volgende keer zal ik het beter doen, dan vang ik iets groters! Misschien een kraai of een ekster.. Daar zie ik er de laatste tijd toch zoveel van.

Ik sjok naar de bank om op de vensterbank te kunnen klimmen en ja hoor..  Ik heb vandaag al het geluk van de wereld in m’n klauwen! DUS NIET! Voor de zoveelste keer heeft het mensenvrouwtje mijn favoriete uitkijkplekje volgestouwd met planten. Alsof er buiten niet genoeg planten zijn. Fijn, dat heb ik weer. Dit probleem had ik voor een jaar geleden nog niet hoor. Toen kon ik, wanneer ik wilde, een sprong op de vensterbank wagen. Maar nu is onze meute uitgebreid en denkt het mensenvrouwtje dat ze de baas kan spelen hier in huis. Haar logica begrijp ik niet, wij waren hier toch echt eerder? Ja, waar was ze eigenlijk al die tijd? Toen we hierheen verhuisden was ze ineens verdwenen. Ik haalde opgelucht adem en dacht dat ze onze rust niet meer kwam verstoren. Alleen, een aantal weken later kwam het vrouwtje ineens weer terug. Wat ik nog steeds niet begrijp, is dat ze geen vogels of andere dieren had meegenomen naar huis. Zou ze dan zo’n slechte jager zijn dat ze in al die tijd nog geen visje heeft kunnen vangen?

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Anne-Wil 28 augustus 2017 at 12:29

    Haha wat leuk geschreven! Ik heb zelf ook drie katten en kom een hoop herkenbare dingen tegen hier. 🙂 x

    • Reply Sabine 31 augustus 2017 at 07:19

      Dankjewel! Haha, ja katten hebben rare fratsen soms

    Leave a Reply